استغفار
ایات 3 و 4 سوره هود:
« و ان استغفروا ربکم ثم توبوا الیه یمتعکم متاعا حسنا الی اجل مسمی ویوت ذی فضل فضله و ان تولوا فانی اخاف علیکم عذاب یوم کبیر
« و این که از پروردگارتان طلب آمرزش کنید سپس به سوی او برگردید که شما را تا وقت معینی از مواهب زندگی به خوبی بهره مند سازد و هر صاحب فضلی را به اندازه فضیلتش عطا فرماید و اگر رو بگردانید, پس من قطعا برای شما از عذاب روز بزرگی می ترسم.»
الی الله مرجعکم و هو علی کل شی قدیر.
« بازگشت شما به سوی خدا است و او بر هر چیزی توانا است».
برداشت:
سالک الی الله باید برای حرکت و رفتن به سوی خدا در ضمن یاد آوری اشتباهات و خطاهای خویش برای انها از خدای عزیز طلب امرزش کند و استغفار نماید و در عین حال توبه هم بکند. توبه مهم ترین قدم برای سالک الی الله است زیرا راه او را مشخص و هدف او را معین می نماید . توبه برای سالک الی الله بازگشت او به سمت راه خدا و پشت کردن به دشمنان و شیطان است و اگر سالک الی الله توبه کند, خدای تعالی او را از نعمت ها و مواهب زیادی می دهد و توبه سبب جلب نعمت به انسان می گردد و سالک الی الله باید بداند همان طور که توبه او را صاحب نعمت می کند روی گرداندن از خدای تعالی و توبه نکردن سبب جلب عذاب و دوری از رحمت پروردگار می نماید. در آیه بعد خدای تعالی به سالک الی الله وعده می دهد که به سوی او باز می گردد و اوست که تواناست و می تواندبدی های او را به خوبی تبدیل کند واز گناهان او بگذرد وبه کسانی که توبه نمی کنند انها را می ترساند که بدانند بالاخره باید به سوی خدا بازگردند ولو الان در دنیا این کار را نکنند و بدانند که خدای تعالی توانا بر عذاب انها است.
در ایه فوق نکاتی جلب توجه می کند: اول ان که طلب آمرزش واستغفار از توبه جداشده اند. اصولا افراد این دو مسئله را یکی پنداشته اند و فکر می کنند استغفار همان توبه است حال این که خدای تعالی در ایه فوق می فرماید: از پروردگارتان طلب آمرزش کنید سپس به سوی او برگردید یعنی طلب آمرزش و استغفار قبل از توبه است کسی که توبه کند دیگر به گناهان نباید برگردد و اصولا چنین توبه ای در لسان رویات و ایات قران توبه واقعی میگویند.
