چرا به سوی خدا بازنمی گردند؟
بسم الله الرحمن الرحیم
ايه 74 سوره مائده
« أَفَلَا يَتُوبُونَ إِلَى اللَّهِ وَيَسْتَغْفِرُونَهُ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ »
«چرا اينها به طرف خدا بر نمي گردند و توبه نمي كنند و از او طلب بخشش نمي نمايند؟ و حال آن كه خداوند بخشنده ي مهرباني است.»
در اين آيه خداي تعالي به كساني كه براي خداي تعالي شريك قائل شده و به تثليث معتقد بودند ايراد مي گيرد كه چرا توبه نمي كنند؟ چرا به سوي خدا باز نمي گردند؟ اين نشانه نهايت رحمانيت پروردگار است كه حتي نسبت به كساني كه بالاترين ظلم ها را به پروردگار كرده اند و حق خداي تعالي را ضايع كرده اند نيز مهرباني داشته باشند و انها را به خير و خوبي كه در همان توبه و بازگشت شان به سوي خدا نهايت خير و خوبي است. دعوت مي فرمايد.
اين نشانه اين است كه براي هر كسي راه رستگاري باز است و همه انسانها ولو ظالمترين انها مي توانند به سوي خدا بازگردند و توبه كنند. راه توبه شاهراهي است كه هميشه و در همه حال باز است و گنجايش پذيرفتن همه انسانها را دارد. اين اعلاميه اي عمومي است كه خداي تعالي براي تمام بندگان مشرك كه از راه حق و حقيقت دور شده اند فرستاده است كه فكر نكنند راه بازگشت و توبه تنها براي عده ي خاصي است بلكه اين راه براي همه اقشار و گروهها باز است.