بسم الله الرحمن الرحیم

لذا می توان نتیجه گرفت محبت پروردگار همان نشان دادن راه راست و صراط مستقیم به افراد بشر در جهت رشد و اصلاح انهاست. چنانچه این لطف و محبت خدای تعالی در همه اعصار و قرون و در همه دورانهای عمر بشر در روی زمین گسترده و شامل حال همه بشریت بوده است. فرستادن انبیا و اولیاء و تحمل کردن انها مشقات و سختی ها در راه رسیدن بشر به این محبت الهی بوده است از طرف دیگر محبت عام پروردگار همان دادن تمام نعمتهای مادی هر انچه مورد نیاز بشر بوده و یا در اینده به ان نیازپیدا می کردند همه و همه داخل در محبت عام پروردگار است که تمام افراد اعم از کافر و ملحد و مسلمان و حتی افرادی مثل فرعون و نمرود و... از ان برخوردار بودند و در نظر ظاهر شاید انها بیشتر از مومنان حتی, از این انعم الهی استفاده می کردند و در ایات قران نیز به این مسئله اشاره شده است.مانند ایه 83 سوره یونس که خدای تعالی می فرماید: « و ان فرعون لعال فی الارض و انه لمن المسرفین» یا ایه 88 سوره یونس که می فرماید:« و قال موسی ربنا انک اتیت فرعون و ملاه زینه و اموالا...».

و ایات زیادی که خدای تعالی در انها به نعمتهایی که به افرادی که کافر بودند داده است را بیان کرده است مانند ایاتی که در خصوص قارون است.

در معنای کلمه رحمن و رحیم که به معنای مهربان و بامحبت است امام علیه السلام می فرماید: رحمن محبت عام پروردگار به همه مردم اعم از مومن و کافر است ولی رحیم محبت خاص پروردگار که همان هدایت و ارشاد بندگان به سوی صراط مستقیم و رضایت الهی است که بیشتر در روز قیامت نمایان می شود.