ادامه مطلب قبلی

                                    بسم الله الرحمن الرحیم

برداشت:

سالک الی الله باید بداند که رحمانیت پروردگار در دنیا شامل حال همه انسانها شده است و اگر کسی از این رحمانیت استفاده کرد و به سوی خدای تعالی بازگشت مورد رحمت خدای تعالی نیز واقع می شود. لذا نباید سالک الی الله با بندگان خدا طوری رفتار کند که انها احساس کنند راه بازگشتی ندارند بلکه باید برای همه افراد راه خدا را طوری توضیح دهد که بفهمند در هر لحظه که خواستند می توانندبه سوی معبود خویش برگردند و توبه کنند و به خیر و خوبی در دنیا و اخرت برسند.

و بنا به قول امام رضا علیه السلام سالک الی الله باید از فعل بد افراد بدش بیاید و اظهار بیزاری کند نه از خود بندگان زیرا برای انها جای بازگشت و توبه هست.

سالک الی الله باید نه تنها خودش را هدایت کند بلکه باید دیگران را نیز کمک کند , موعظه کند فکر نکند یک فرد خاطی و خطاکار دیگر نمی تواند برگردد, در ایه فوق خدای تعالی انها که به جنگ با خدا امده اند را خوانده و به سوی هدایت و توبه دعوت کرده است. لذا سالک الی الله باید از ایه فوق درس بگیرد که همه را کمک کند تا توبه کنند و بداند که راه پروردگار همیشه باز است و دامن لطف پروردگار دائماً پذیرای بندگان خاطی و معصیت کار است.

 

ادامه مطلب

                                       بسم الله الرحمن الرحیم

در این ایه ابتدا خدای تعالی اظهار دوری و برائت از این گونه افراد می کند و انها را در ابتدا مورد بی مهری و غضب خود قرار می دهد و به انها می فهماند که ادامه چنین روش و راهی فقط غضب و دوری از خداست اما برای این که این افراد فکر نکنند راه بازگشتی ندارند هر چند بسیار ظالم نسبت به خدای تعالی بودند اما می توانند توبه کنند و خدای تعالی انها را راهنمایی هم می کند که اگر توبه کنید برای شما بهتراست.

می توان به یک نکته دیگر نیز اشاره کرد که خدای تعالی در حقیقت از شرک و ظلمی که نسبت به خدای تعالی دارند بیزاری و برائت جسته نه خود انها زیرا در ادامه ایه خدای تعالی انها را به سوی خود دعوت می فرماید. یعنی این صفت و حالت شرک  بد و مذموم است اما اگر کسی که دچار ان است توبه کند و به سوی خدا بازگردد خدای تعالی او را می بخشد و خیر و خوبی نصیب او می گردد.

امام رضا علیه السلام نیز در خصوص این مطلب می فرماید:  و سئل الرضا ع فقال أ هي مخلوقة لله فقال لو خلقها لما تبرأ منها و قد قال الله أَنَّ اللَّهَ بَرِي‏ءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ  و لم يرد البراءة من خلق ذواتهم و إنما تبرأ من شركهم و فضائحهم۱

از حضرت رضا علیه السلام در این خصوص سوال می شود می فرماید برائت و بیزاری خدا از ذات افراد نیست بلکه بیزاری از شرک انها ست.

 ۱- متشابه‏القرآن     1     118    فصل .....  ص : 118

ایه 3 سوره توبه

                                             بسم الله الرحمن الرحیم

«وَأَذَانٌ مِنْ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَبَشِّرْ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ»« و اين‌ آيات‌ اعلامي‌ است‌ از طرف‌ خدا و پيامبرش‌ به‌ مردم‌ در روز «حجّ اكبر» كه‌ قطعاً خدا و پيامبرش‌ از مشركين‌ بيزارند. پس‌ اگر توبه‌ كنيد، براي‌ شما بهتر است‌ و اگر سرپيچي‌ كنيد، بدانيد كه‌ شما نمي‌توانيد خدا را ناتوان‌ سازيد و كافران‌ را به‌ عذاب‌ دردناكي‌ مژده‌ بده‌. »

خدای تعالی در ایات متعدد با گروهها و فرقه های مختلف با عقاید مختلف صحبت کرده و انها را به سوی خود دعوت کرده است.

هر چند مقام و عظمت پروردگار بسیار بالا و عظیم است اما برای هدایت و نجات و فلاح بندگان دستجات مختلف را جداگانه به سوی خود دعوت کرده و از انها خواسته است که به سوی او برگردند. این خدای مظلوم, خدایی که از طرف بندگان بی ارزشش دائماً مورد بی مهری و بی توجهی قرار می گیرد, اما از انها ناامید نشده و همیشه انها را به سوی رستگاری دعوت کرده است.

در این ایات خدای تعالی قطعنامه ای بر علیه مشرکین داده است قطعنامه ای شدید اللحن. اما در انتها باز هم از در رحمت و رحمانیت به سوی بندگان برگشته و می فرماید : اگر توبه کنید برای شما بهتر است.

خدای به این مهربانی , به این با محبتی , چقدر انسان باید نافهم و کم درک باشد که بسوی چنین خدایی برنگردد. پروردگار در کمال رأفت و مهربانی می فرماید: اگر توبه کنید, یعنی مجبور نیستید بلکه اختیار دست شماست اما اگر انجام دهید برایتان بهتر است , کلامی به این درجه از محبت را برای مومنین خدای تعالی نمی فرماید بلکه برای مشرکین همانهایی که تابلوی اعلان جنگ و مخالفت با خدای تعالی را برداشته و با او می جنگند برای چنین افرادی خدای تعالی این گونه با محبت حرف می زند.