X
تبلیغات
 تحقیقی در ایات قران کریم - محبت خدا به چه معناست؟
محبت خدای تعالی به بندگان

بسم الله الرحمن الرحیم

خدای تعالی براساس علم خویش عاقبت همه انسانها را میدانسته یعنی علم داشته هر کدام ازانسانها چه راهی را انتخاب کرده و عاقبتشان چه می شود. اما در ابتدای خلقت همه انسانها را بطور مساوی خلق فرموده است و محبت خدای تعالی برهمگان تعلق گرفته است. و حتی در ادامه حیات لحظه به لحظه محبت خدای تعالی شامل حال انها بوده که توانستند زندگی کنند و حتی قدرت بر اعمال شنیع پیداکنند. پس محبت عام الهی یا رحمانیت خدا بر تمام موجودات سایه گسترانیده وهمه از این خوان پرنعمت استفاده می کنند. اما خدای تعالی نسبت به انسانهای برجسته ونیکو و افرادیکه خود را به مقامات بالایی از پاکی و کمال رسانده اند به چشم دیگری نگاه می کند و محبت خاصی به انها دارد که این محبت همان رحیمیت الهی است که بالمومنین خاصه است یعنی فقط و فقط اختصاص به مومنین دارد و مومنین نه تنها در این دنیا نیاز به افاضه محبت الهی در خصوص مسائل مادی دارند بلکه چون انها حیات روح را از دست نداده و روح انها در قید حیات است نیاز وافری به روزی معنوی برای ادامه حیات روح خود هستند واین گونه افاضات در محدوده رحیمیت الهی است.

در حقیقت رحمانیت و رحیمیت الهی از این دنیا بر انها سایه گسترانده و تا قیامت و بهشت مستدام است.


 

نوشته شده توسط محبوب در یکشنبه شانزدهم دی 1386 ساعت 19:53 موضوع محبت خدا به چه معناست؟ | لینک ثابت


معنای محبت از نظر استاد معظم حضرت ا یه الله حاج سید حسن ابطحی دام عزه

بسم الله الرحمن الرحیم

استاد معظم حضرت ایه الله حاج سید حسن ابطحی دام عزه می فرمودند: محبت خدای تعالی همان رحمان و رحیمیت اوست که از این دو صفت, خدای تعالی در اول هر سوره یاد کرده است و به دفعات در ایات قران کریم تکرار شده و از صفات برجسته و ظاهر پروردگار است.

ایشان هم چنین می فرمودند: رحمانیت پروردگار چنان عام و گسترده است که همه موجودات را فراگرفته است . مثلا در زمانی که یزید ان جسارتها را به خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام روا داشت و ان همه جنایت و اذیت و ازار رساند لحظه لحظه مورد رحمانیت پروردگار بود یعنی از نعمت حیات و زندگی استفاده می کرد از نعمتهای مادی خوردن و اشامیدن و ... استفاده می کرد و چنان غرق در نعمتهای پروردگار بود که از حقیقت و ان چه خودش هم ان را باور داشت غافل شده بود.

در حالی که اگر خدای تعالی می خواست ان واحد او را از میان می برد اما بر اساس مصالحی این رحمانیت پروردگار از او سلب نشد.

استاد معظم و دانشمند روشنفکر معاصر حضرت ایه الله حاج سید حسن ابطحی دام عزه در خصوص خلقت می فرمودند:

خدای تعالی تمام مخلوقات خویش را اعم از انسان و گیاه و جانداران و جمادات دوست دارد و همان محبت به انها سبب خلقت انها شده است. یعنی از ابتدای خلقت محبت وجود داشته است چنان که خدای تعالی در حدیث قدسی معروف می فرماید: ( کنت کنزا مخفیا فاحببت ان اعرف).

یعنی بنا و اساس خلقت بر محبت نهاده شده است. هر چیزی که محبت خدا بر ان قرار گرفته خلق شده و هر چیزی که بیشتر مورد محبت الهی واقع شده ارزشمندتر است تا این که بیشترین محبت خدای تعالی بر نوع انسان قرار گرفته است به همین دلیل او را برترین موجودات در عالم خلقت شمرده است و وقتی می خواهد روح او را خلق کند بخاطر ارزش و بزرگی و اهمیتی که ان روح دارد ان را به خود منتسب می کند و می فرماید: ( و نفخت فیه من روحی) این به این معنا نیست که خدای  تعالی از روح خودش در وجود انسان دمیده است چنان که بعضی از فرق مسلمین به ا ین اشتباه افتاده اند بلکه از جهت این که بزرگی و اهمیت روح را خدای تعالی به ما بفهماند ان را به خودش نسبت می دهد.

همان طور که وقتی انسان  یک فردی را خیلی دوست دارد و می خواهد عمق محبت خودش را به او برساند او را فرزند خود خطاب می کند حال این که او فرزند صلبی این فرد نیست مثل این که پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله و سلم سلمان را از خود می خواند و می فرماید: سلمان منا اهل البیت . حضرت سلمان از خاندان رسالت نبوده و حتی ملیتش نیز متفاوت است اما از نظر روحی و کمالات روح چنان رشد کرده است که حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و اله و سلم او را به خود منتسب می کند.

یا در خصوص خون حضرت سید الشهداء علیه السلام خدای تعالی می فرماید: ثار الله  این به این معنا نیست که خون خدای تعالی است بلکه بخاطر این است که امام حسین علیه السلام به خاطر اجرای اوامر الهی و خواست پروردگار قیامی می فرماید و در ان خونش ریخته می شود عظمت و ا همیت این قیام و خون چنان است که گویا خون خداست .

بنابراین این انتسابی که خدای تعالی در خصوص روح انسان فرموده فقط بخاطر عظمت دادن و نشان دادن اهمیت ان است و نه چیز دیگر این  مطلب در روایات به صراحت توضیح داده شده است.

بر این اساس در نوع انسان هم هر کس بتواند بیشترین صفات الهی را در خود ایجاد کند و بیشتر سنخیت با خدای تعالی پیدا کند و خود را پاک تر نماید طبعا بیشتر مورد توجه و محبت خدای تعالی واقع می شود.


 

نوشته شده توسط محبوب در جمعه بیست و پنجم آبان 1386 ساعت 12:19 موضوع محبت خدا به چه معناست؟ | لینک ثابت


ادامه معنای محبت خدا

بسم الله الرحمن الرحیم

لذا می توان نتیجه گرفت محبت پروردگار همان نشان دادن راه راست و صراط مستقیم به افراد بشر در جهت رشد و اصلاح انهاست. چنانچه این لطف و محبت خدای تعالی در همه اعصار و قرون و در همه دورانهای عمر بشر در روی زمین گسترده و شامل حال همه بشریت بوده است. فرستادن انبیا و اولیاء و تحمل کردن انها مشقات و سختی ها در راه رسیدن بشر به این محبت الهی بوده است از طرف دیگر محبت عام پروردگار همان دادن تمام نعمتهای مادی هر انچه مورد نیاز بشر بوده و یا در اینده به ان نیازپیدا می کردند همه و همه داخل در محبت عام پروردگار است که تمام افراد اعم از کافر و ملحد و مسلمان و حتی افرادی مثل فرعون و نمرود و... از ان برخوردار بودند و در نظر ظاهر شاید انها بیشتر از مومنان حتی, از این انعم الهی استفاده می کردند و در ایات قران نیز به این مسئله اشاره شده است.مانند ایه 83 سوره یونس که خدای تعالی می فرماید: « و ان فرعون لعال فی الارض و انه لمن المسرفین» یا ایه 88 سوره یونس که می فرماید:« و قال موسی ربنا انک اتیت فرعون و ملاه زینه و اموالا...».

و ایات زیادی که خدای تعالی در انها به نعمتهایی که به افرادی که کافر بودند داده است را بیان کرده است مانند ایاتی که در خصوص قارون است.

در معنای کلمه رحمن و رحیم که به معنای مهربان و بامحبت است امام علیه السلام می فرماید: رحمن محبت عام پروردگار به همه مردم اعم از مومن و کافر است ولی رحیم محبت خاص پروردگار که همان هدایت و ارشاد بندگان به سوی صراط مستقیم و رضایت الهی است که بیشتر در روز قیامت نمایان می شود.


 

نوشته شده توسط محبوب در دوشنبه دوم مهر 1386 ساعت 11:5 موضوع محبت خدا به چه معناست؟ | لینک ثابت


محبت خدا به چه معناست؟

بعضی گفته اند محبت خدای تعالی صفتی از صفات فعل خدای تعالی است و ان احسان و نیکی کردن به بنده است. درکتاب لسان العرب در مورد قول خدای تعالی که فرموده: « یحبهم و یحبونه» می گوید: محبت خدای تعالی بر بندگان نعمت دادن به انها و توفیق دادن انها برای اطاعت خدا و هدایت بندگان بر دین خدا همان دینی که خدای تعالی راضی به ان است و محبت بندگان نسبت به خدای تعالی همان اطاعت از خدای تعالی و معصیت نکردن اوست.

محبت بندگان به خدای تعالی همان حالت قلبی است که به وسیله تعظیم و بزرگ شمردن خدا و حرکت در راهی که رضایت او را بدست اورند حاصل می شود و هم چنین مانوس شدن به ذکر خدای تعالی نیز نتایج ان حالت قلبی است.

در خصوص محبت پروردگار بحثی است که میان محبت داشتن و مهربانی فرق است. گاه فرد به یک شخص یا گروه مهربان است و مهربانی می کند و انها را مورد لطف و مرحمت خود قرار می دهد اما در حقیقت به انها محبت ندارد بلکه فقط نسبت به انها مهربان است.

خدای تعالی نسبت به همه موجودات مهربان است در معنای کلمه رحمان امام علیه السلام می فرماید: محبت عام یا مهربانی عام پروردگار شامل حال همه موجودات است. خوب و بد در این جا فرقی ندارند همه انها از نعمتهای مادی و مهربانی پروردگار برخوردار هستند. یا به تعبیر دیگر همه انها را خدای تعالی جان داده و نعمتهای مادی و استفاده از مواهب الهی عنایت کرده و حتی به انها راه راست و هدایت را نشان داده است و این خود انها هستند که از این مواهب گاه استفاده نمی کنند و به راه کج می روند.

اما محبت خاص یا بطور مطلق محبت پروردگار تنها مختص یک عده است و ان مومنین هستند. همان محبتی که امام علیه السلام می فرماید: للمومنین خاصه, در روز قیامت این محبت و رحیمیت پروردگار بسیار روشن و هویدا است و مخصوص مومنین به تنهایی است انها هستند که به هدایت های الهی دست می یابند....


 

نوشته شده توسط محبوب در چهارشنبه چهاردهم شهریور 1386 ساعت 10:11 موضوع محبت خدا به چه معناست؟ | لینک ثابت