X
تبلیغات
 تحقیقی در ایات قران کریم
استغفار

                                        بسم الله الرحمن الرحیم

ایات 3 و 4 سوره هود:

« و ان استغفروا ربکم ثم توبوا الیه یمتعکم متاعا حسنا الی اجل مسمی ویوت ذی فضل فضله و ان تولوا فانی اخاف علیکم عذاب یوم کبیر

« و این که از پروردگارتان طلب آمرزش کنید سپس به سوی او برگردید که شما را تا وقت معینی از مواهب زندگی به خوبی بهره مند سازد و هر صاحب فضلی را به اندازه فضیلتش عطا فرماید و اگر رو بگردانید, پس من قطعا برای شما از عذاب روز بزرگی می ترسم.»

الی الله مرجعکم و هو علی کل شی قدیر.

« بازگشت شما به سوی خدا است و او بر هر چیزی توانا است».

برداشت:

سالک الی الله باید برای حرکت و رفتن به سوی خدا در ضمن یاد آوری اشتباهات و خطاهای خویش برای انها از خدای عزیز طلب امرزش کند و استغفار نماید و در عین حال توبه هم بکند. توبه مهم ترین قدم برای سالک الی الله است زیرا راه او را مشخص و هدف او را معین می نماید . توبه برای سالک الی الله بازگشت او به سمت راه خدا و پشت کردن به دشمنان و شیطان است و اگر سالک الی الله توبه کند, خدای تعالی او را از نعمت ها و مواهب زیادی می دهد و توبه سبب جلب نعمت به انسان می گردد و سالک الی الله باید بداند همان طور که توبه او را صاحب نعمت می کند روی گرداندن از خدای تعالی و توبه نکردن سبب جلب عذاب و دوری از رحمت پروردگار می نماید. در آیه بعد خدای تعالی به سالک الی الله وعده می دهد که به سوی او باز می گردد و اوست که تواناست و می تواندبدی های او را به خوبی تبدیل کند واز گناهان او بگذرد وبه کسانی که توبه نمی کنند انها را می ترساند که بدانند بالاخره باید به سوی خدا بازگردند ولو الان در دنیا این کار را نکنند و بدانند که خدای تعالی توانا بر عذاب انها است.

در ایه فوق نکاتی جلب توجه می کند: اول ان که طلب آمرزش واستغفار از توبه جداشده اند. اصولا افراد این دو مسئله را یکی پنداشته اند و فکر می کنند استغفار همان توبه است حال این که خدای تعالی در ایه فوق می فرماید: از پروردگارتان طلب آمرزش کنید سپس به سوی او برگردید یعنی طلب آمرزش و استغفار قبل از توبه است کسی که توبه کند دیگر به گناهان نباید برگردد و اصولا چنین توبه ای در لسان رویات و ایات قران توبه واقعی میگویند.

 


 

نوشته شده توسط محبوب در دوشنبه هجدهم خرداد 1388 ساعت 22:51 موضوع استغفار | لینک ثابت


ایه 74 سوره توبه

بسم الله الرحمن الرحیم

خدای تعالی در این سوره مبارکه از ابتدا با مشرکان و کسانی که کافر شده اند اعلان جنگ و بیزاری کرده است. اما در هر ایه ای که به انها سخت گرفته و انها را بشدت توبیخ نموده است در انتهای ان ایه راه توبه و بازگشت به انها را نشان داده و در حقیقت از انها خواسته است که برگردند. خدای مهربان و مظلوم در این دسته از ایات با نهایت محبت و مهربانی بندگان خاطی و گناهکار انهایی که به خدا ظلم کرده اند را به بازگشت و جبران  گذشته دعوت کرده است.

خدای تعالی هیچ گاه انسانها را مجبور به کاری نکرده بلکه راه انتخاب را برای انها باز گذاشته و تنها خوبیها و بدیها را به انها اموزش می دهد اما به کرات در ایات قران انسانها را به خوبیها و کارهای درست دعوت می کند و از انها می خواهد که از زشتی ها و بدی ها دوری کنند این نشانه نهایت لطف و محبت خدای تعالی به عموم بندگان است یا به عبارت دیگر همان رحمانیت پروردگار که در این دنیا برای همه وجود دارد.

برداشت:

سالک الی الله باید در بداند که تبری و تولی دو اصل مهم زندگی و حیات روح او هستند برای داشتن و عمل کردن به این دو اصل باید با دقت و تامل در ایات قران راه ان را از خدای تعالی یاد بگیرد. همان طور که خدای تعالی به کسانی که به کفر و شرک خود اصرار دارند اعلان جنگ کرده او نیز نسبت به انها نهایت بیزاری اعلام کند و عملا وقولا از انها دوری کند و اگر اینها به سوی خدا برگشتند و راه اصلاح و خیر در پیش گرفتند نسبت به انها مهربانی کرده و کمک کنند تا در صراط مستقیم قرار بگیرند.

 


 

نوشته شده توسط محبوب در شنبه بیست و چهارم اسفند 1387 ساعت 23:23 موضوع آیه 74 سوره توبه | لینک ثابت


ادامه مطلب قبلی

                                    بسم الله الرحمن الرحیم

برداشت:

سالک الی الله باید بداند که رحمانیت پروردگار در دنیا شامل حال همه انسانها شده است و اگر کسی از این رحمانیت استفاده کرد و به سوی خدای تعالی بازگشت مورد رحمت خدای تعالی نیز واقع می شود. لذا نباید سالک الی الله با بندگان خدا طوری رفتار کند که انها احساس کنند راه بازگشتی ندارند بلکه باید برای همه افراد راه خدا را طوری توضیح دهد که بفهمند در هر لحظه که خواستند می توانندبه سوی معبود خویش برگردند و توبه کنند و به خیر و خوبی در دنیا و اخرت برسند.

و بنا به قول امام رضا علیه السلام سالک الی الله باید از فعل بد افراد بدش بیاید و اظهار بیزاری کند نه از خود بندگان زیرا برای انها جای بازگشت و توبه هست.

سالک الی الله باید نه تنها خودش را هدایت کند بلکه باید دیگران را نیز کمک کند , موعظه کند فکر نکند یک فرد خاطی و خطاکار دیگر نمی تواند برگردد, در ایه فوق خدای تعالی انها که به جنگ با خدا امده اند را خوانده و به سوی هدایت و توبه دعوت کرده است. لذا سالک الی الله باید از ایه فوق درس بگیرد که همه را کمک کند تا توبه کنند و بداند که راه پروردگار همیشه باز است و دامن لطف پروردگار دائماً پذیرای بندگان خاطی و معصیت کار است.

 


 

نوشته شده توسط محبوب در چهارشنبه دوم بهمن 1387 ساعت 11:15 موضوع ایه 3 سوره توبه | لینک ثابت


ادامه مطلب

                                       بسم الله الرحمن الرحیم

در این ایه ابتدا خدای تعالی اظهار دوری و برائت از این گونه افراد می کند و انها را در ابتدا مورد بی مهری و غضب خود قرار می دهد و به انها می فهماند که ادامه چنین روش و راهی فقط غضب و دوری از خداست اما برای این که این افراد فکر نکنند راه بازگشتی ندارند هر چند بسیار ظالم نسبت به خدای تعالی بودند اما می توانند توبه کنند و خدای تعالی انها را راهنمایی هم می کند که اگر توبه کنید برای شما بهتراست.

می توان به یک نکته دیگر نیز اشاره کرد که خدای تعالی در حقیقت از شرک و ظلمی که نسبت به خدای تعالی دارند بیزاری و برائت جسته نه خود انها زیرا در ادامه ایه خدای تعالی انها را به سوی خود دعوت می فرماید. یعنی این صفت و حالت شرک  بد و مذموم است اما اگر کسی که دچار ان است توبه کند و به سوی خدا بازگردد خدای تعالی او را می بخشد و خیر و خوبی نصیب او می گردد.

امام رضا علیه السلام نیز در خصوص این مطلب می فرماید:  و سئل الرضا ع فقال أ هي مخلوقة لله فقال لو خلقها لما تبرأ منها و قد قال الله أَنَّ اللَّهَ بَرِي‏ءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ  و لم يرد البراءة من خلق ذواتهم و إنما تبرأ من شركهم و فضائحهم۱

از حضرت رضا علیه السلام در این خصوص سوال می شود می فرماید برائت و بیزاری خدا از ذات افراد نیست بلکه بیزاری از شرک انها ست.

 ۱- متشابه‏القرآن     1     118    فصل .....  ص : 118


 

نوشته شده توسط محبوب در دوشنبه نهم دی 1387 ساعت 11:13 موضوع ایه 3 سوره توبه | لینک ثابت


ایه 3 سوره توبه

                                             بسم الله الرحمن الرحیم

«وَأَذَانٌ مِنْ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَبَشِّرْ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ»« و اين‌ آيات‌ اعلامي‌ است‌ از طرف‌ خدا و پيامبرش‌ به‌ مردم‌ در روز «حجّ اكبر» كه‌ قطعاً خدا و پيامبرش‌ از مشركين‌ بيزارند. پس‌ اگر توبه‌ كنيد، براي‌ شما بهتر است‌ و اگر سرپيچي‌ كنيد، بدانيد كه‌ شما نمي‌توانيد خدا را ناتوان‌ سازيد و كافران‌ را به‌ عذاب‌ دردناكي‌ مژده‌ بده‌. »

خدای تعالی در ایات متعدد با گروهها و فرقه های مختلف با عقاید مختلف صحبت کرده و انها را به سوی خود دعوت کرده است.

هر چند مقام و عظمت پروردگار بسیار بالا و عظیم است اما برای هدایت و نجات و فلاح بندگان دستجات مختلف را جداگانه به سوی خود دعوت کرده و از انها خواسته است که به سوی او برگردند. این خدای مظلوم, خدایی که از طرف بندگان بی ارزشش دائماً مورد بی مهری و بی توجهی قرار می گیرد, اما از انها ناامید نشده و همیشه انها را به سوی رستگاری دعوت کرده است.

در این ایات خدای تعالی قطعنامه ای بر علیه مشرکین داده است قطعنامه ای شدید اللحن. اما در انتها باز هم از در رحمت و رحمانیت به سوی بندگان برگشته و می فرماید : اگر توبه کنید برای شما بهتر است.

خدای به این مهربانی , به این با محبتی , چقدر انسان باید نافهم و کم درک باشد که بسوی چنین خدایی برنگردد. پروردگار در کمال رأفت و مهربانی می فرماید: اگر توبه کنید, یعنی مجبور نیستید بلکه اختیار دست شماست اما اگر انجام دهید برایتان بهتر است , کلامی به این درجه از محبت را برای مومنین خدای تعالی نمی فرماید بلکه برای مشرکین همانهایی که تابلوی اعلان جنگ و مخالفت با خدای تعالی را برداشته و با او می جنگند برای چنین افرادی خدای تعالی این گونه با محبت حرف می زند.


 

نوشته شده توسط محبوب در پنجشنبه هفتم آذر 1387 ساعت 11:28 موضوع ایه 3 سوره توبه | لینک ثابت


چرا به سوی خدا بازنمی گردند؟

                                  بسم الله الرحمن الرحیم

ايه 74 سوره مائده

« أَفَلَا يَتُوبُونَ إِلَى اللَّهِ وَيَسْتَغْفِرُونَهُ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ »

«چرا اينها به طرف خدا بر نمي گردند و توبه نمي كنند و از او طلب بخشش نمي نمايند؟ و حال آن كه خداوند بخشنده ي مهرباني است.»

در اين آيه خداي تعالي به كساني كه براي خداي تعالي شريك قائل شده و به تثليث معتقد بودند ايراد مي گيرد كه چرا توبه نمي كنند؟ چرا به سوي خدا باز نمي گردند؟ اين نشانه نهايت رحمانيت پروردگار است كه حتي نسبت به كساني كه بالاترين ظلم ها را به پروردگار كرده اند و حق خداي تعالي را ضايع كرده اند نيز مهرباني داشته باشند و انها را به خير و خوبي كه در همان توبه و بازگشت شان به سوي خدا نهايت خير و خوبي است. دعوت مي فرمايد.

اين نشانه اين است كه براي هر كسي راه رستگاري باز است و همه انسانها ولو ظالمترين انها مي توانند به سوي خدا بازگردند و توبه كنند. راه توبه شاهراهي است كه هميشه و در همه حال باز است و گنجايش پذيرفتن همه انسانها را دارد. اين اعلاميه اي عمومي است كه خداي تعالي براي تمام بندگان مشرك كه از راه حق و حقيقت دور شده اند فرستاده است كه فكر نكنند راه بازگشت و توبه تنها براي عده ي خاصي است بلكه اين راه براي همه اقشار و گروهها باز است.


 

نوشته شده توسط محبوب در دوشنبه سیزدهم آبان 1387 ساعت 9:3 موضوع چرا به سوی خدا بازنمی گردند؟ | لینک ثابت


رفع شبهه ای

بسم الله الرحمن الرحیم

شاید شبهه شود چرا برای این قوم این گونه عذاب در نظر گرفته شد و راه توبه انها بسیا رسخت که منجر به کشته شدن عده زیادی بود تعیین شد؟

شرک از بزرگترین گناهان است که حتی در قران کریم می فرماید: غیر از شرک بقیه گناهان بخشیده می شود.(سوره نساء ایه 48). یعنی این گناه نابخشودنی است زیرا انسانی که این قدر نادان و احمق و کافر باشد که نتواند خدای با ان عظمت را ببیند خدای ظاهر, خدائی که نه تنها در تک تک سلولهای بدن خودش ظاهر است بلکه در تمام عالم خلقت ظاهر و روشن است چنین انسانی به واقع انسان نیست بلکه در اثر کفران و صفات زشت چنان روح خود را کثیف و آلوده ساخته که از حیات او را محروم کرده و در حقیقت این انسان روح ندارد. انسان مرده که فقط مجسمه ای است و می خورد و می اشامد و فایده ای ندارد چه فرقی دارد امروز این مجسمه از حرکت بیافتد یا فردا و بلکه این نوع کشته شدن , شاید ضربه ای بر او وارد کرده و حیات را پیدا کند. اگر انسان آن صحنه را تصور کند متوجه وخامت و شدت امر بنی اسرائیل می گردد. تعداد بیشماری انسان در محلی جمع گردند و سرهای خود را بپوشانند و شمشیر بزنند, شاید کنایه از این باشد که اینها وقتی گوساله را پرستیدند  چشم حقیقت بین خود را بسته و کورکورانه گاو را پرستیدند و این عمل انها همان شمشیر تیز بر بدن خود زدن است. و از بین بردن روح خود است. انها در وقتی که گوساله را پرستیدند حیات روح خود را از دست دادند و در این توبه جسم خود را از دست می دهند جسمی که در مقابل روح اصلا اهمیتی ندارد.

وقتی در تاریخ نگاه می کنیم می بینیم با این که این عذاب شدید و توبه ی سخت برای انها در نظر گرفته شد اما دوباره انها از حقیقت روگرداند و این نشان می دهد که انها مردمانی بودند که مستحق  چنین جزای سختی بودند.

 


 

نوشته شده توسط محبوب در سه شنبه هفتم آبان 1387 ساعت 9:5 موضوع رفع شبهه ای | لینک ثابت